“Харанхуй өрөөнд харах 2 арга бий. Нэг нь барьж байгаа гар чийдэнгээ тусгаад харах. Гэхдээ та шалаа харвал таазаа харахгүй. Эсвэл та унтраалгыг асаагаад өрөөг нэлд нь гэрэлтүүлж болно. Ухаантай ба тэнэг хүний ялгаа энд л байдаг. Тэнэг хүн оюундаа нэг мөчид нэг л бодлыг барих чадамжтай. Хэрвээ 2 бодлыг зэрэгцүүлж гэмээнэ тэр ухаанаа бүр гайхан бахадна. Ухаантай хүн бол мэдээллийн 4 суваг, тархины 150 тэрбум нейроны холбоосноос нэгэн зэрэг ажиллуулах хүчин чадалтай учраас завсрын өнгө, дундын бүс, эсрэгцэл, нэгдлийг хөдөлгөөн дунд нь харах чалхтай. Тэнэг хүн шалтгаан үр, хүчин зүйлс, нөхцөл байдал гэх мэтийг ойлгодоггүй: шууд л хэл, алийг нь алах юм, цагааныг уу, улааныг уу, чи манай тал уу, эсвэл дайсных уу л гэнэ. Эх орноосоо урвасан гэж дүүжлэн алах ялаар шийтгүүлсэн генерал Власов улаан армийн хамгийн шилдэг 99-р дивизийн удирдагч, алдарт 7-р сарын тулааны тэргүүнд тооцогддог 4-р механик корпусын жанжин, Киевийн хамгаалалтын шилдэг стратегич, Москваг хамгаалж байсан тухайн үеийн хамгийн шилмэл 20-р армийн командлагч байлаа. Түүнийг яагаад 2-р довтолгооны шугам руу шилжүүлсэн түүх бол тусдаа асуудал бөгөөд энэ бүхэн нийлээд ч түүний урвалтыг зөвтгөхгүй боловч чухам яг юу болсон талаар тунгаан эргэцүүлэх хэрэгтэйг сануулж байгаа юм. Ухаантай хүн бол “Тийм ээ, зөвхөн ганц хэсгээр бүтэн зураглалыг харах, дүгнэх боломжгүй” гэнэ. Тэнэг хүн бол “Аанхан, тэгээд чи Власовыг өмөөрч байгаамуу, тээ? Тэгэхээр чи урвагчийн талд юм байна, тээ?” гэнэ. Өргөн харж, гүн сэтгэж, байж болох бүх өнцгөөс үзэхийг оролдож, дүгнэлтээ дахин дахин цэгнэж, ухаанаа хөгжүүлж байгаарай. Яагаад гэвэл ухаантай хүн л жаргалтай байдаг учраас тэр.Михаил Веллер Чи ухаантай бөгөөд жаргалтай хүн юм шүү.

1 цаг 05 мин үлдсэн

Тэр нэг удаа шүүгээнээсээ өөрийнхөө хөргийг олсон байх...Таг дөрвөлжин толгойтой, тас майжгий хөлтэй, хялар эсвэл долир нүдтэй, хацар дээрээ хамартай өөрийнхөө зургийг тэрээр хайлан уяран үнсээд “Энэ бол миний хамгийн гоё зураг!” гэсэн байх даа. Тэр маш азтай. Яагаад гэвэл өдөр бүр шүүгээнээсээ, ширээн дээрээсээ, хувцасныхаа халааснаас хамгийн “үзэсгэлэнт” зургуудаа олсоор байдаг. Тэр цэцэрлэгийн багш юм. Сайхан шигээ бас хэцүү энэ хөдөлмөр түүнд өөр лүүгээ очих зам нь болж өгч байгаа учраас тэр азтай. “Хэрэв чи эргээс хөдөлж, холдож, бүр нүдэнд үзэгдэхгүй болтол нь алсрах эр зоригийг дотроосоо олохгүй бол хэзээ ч далайг гаталж чадахгүй” гэж агуу Кристофер Колумбын хэлсэнчлэн хуучин өөрийгөө тав тухтай нь хамт эрэг дээр орхин гарахдаа тэр минь нулимсаа арчсаар дотор охиноо олохоор, сэтгэлийн далайг гатлахаар одсоныг би мэднэ. Өнөөх гайхамшигт сод хөргийг бүтээгчдээс дотор охиноо хайсаар, олсоор яваа түүний минь бүтэн түүхийн нэгэн бүлэг энэ дэлхий гариг дээр, энэхэн цаг хугацаанд өрнөхдөө олон олон зүрхэнд гэрэл асаасаар байгааг би бас мэднээ.Танилц: Болор, ээж, эхнэр, охин...

2 цаг 35 мин үлдсэн

Хэрэв та автоматаас худалдан авч байгаа бол таны гар дээр ирэх кофены хэмжээ, чанар нь тэр машины чадал, кофены үрийн чанараас хамаарна. Таны ямар хүн байх нь энд огт хамаагүй. Харилцаанд ч гэсэн яг адилхан. Тантай хэн хэрхэн харилцаж байгаа нь тэр хүний соёл, ил далд ухааных нь агуулах, сэтгэлийн цаг агаараас нь хамаарна. Тэр хүний уур, баяр, жаргал зовлонд зөвхөн та хамаатай биш. Салан тусгаарлал гэдэг бол “Би өөрөө ойлгож, мэдэрч, ухамсарлаж байгаа”-г хэлнэ. Харин салан тусгаарлаагүй байна гэдэг бол хүний үйлдлийг өөрийн гавъяа эсвэл өөрийн гэм буруу гэж хүлээн авахыг хэлнэ. Кофе чанагчийн товчийг та яаж ч дарсан, биеэ яаж ч авч явсан, түүнд дуулж бүжиглэж өгсөн ч, эсвэл хар хүчээрээ өшиглөсөн ч ямар ч хамаагүй, түүнийг яаж тохируулсан байна, тэр хөтөлбөрийн дагуу л, яг тодорхой хэмжээтэй, тодорхой чанартай кофе гарна. Хүнийг ойлгоё гэвэл энэ жишээг хүн дээр шилжүүлээд л ойлгочих. Таныг яаж ч чардайсан хүн өөрт байгаа хөтөлбөрийн дагуу л танд хариулна. Харин кофе чанагчаас ялгаатай нь гэвэл тэр өөрчлөгдөж болно. Цорын ганц тохиолдолд. Хэрэв өөрчлөлт түүнд хэрэгтэй бол. Анна ПаулсенҮүнийг ойлгох амаргүй шүү гэдгийг хэлэх гэж нуршуу удиртгал бичлээ. Харин энэ амаргүйг ойлгох замдаа гарсан хүмүүсийн нэг нь Сола минь билээ. Сургалтанд суусан, лекц сонссон хүн бүр зам дээр хөл тавьдаггүй юм. Аанхаан, ийм нэг юм байдаг байх нь, гоё юмөө гээл хөндлөнгөөс хараад, кофе уунгаа хараад, гоё амьдралыг мөрөөдөнгөө хараад л суудаг. Харин хийдэггүй. “Шархны лент шалтгаан хоёрыг хаа ч наачиж болно” гэдэг шиг “Би завгүй, энэ СЭТГЭЛЭДГЭРЭЛ-ээр замнаад байгаа хүмүүс завтай, би боломжгүй, боловсролгүй, хүчин чадалгүй, ухаангүй, азгүй, сайн нөхөргүй, томоотой хүүхэдгүй...” гээд ертөнцөд байж болох бүх шалтгаануудыг өөр дээрээ битүү наачихдаг. Харин замд гарагсад энэ наалтуудыг хуу татаж хаяад, хэдэн хүүхдээ үүрч, хэдэн ажлын дунд эргэлдэнгээ хэдэн үеийн амьдралын зохиолын хөтөлбөрийг засч, шинэ тохиргоо суулгах цоо шинэ мэргэжлийг эзэмшсээр явдаг. Энэ бол “Аз жаргалын үйлдвэрлэл” юм. Ямар ч цагт, ямар ч нөхцөлд, ямар ч шалтгаанд үл торон аз жаргалыг үйлдвэрлэсээр яваа Соладаа чиний гэрлээр жаргалын эх газрыг олж яваа олон ээжүүдийн өмнөөс баярлалаа. Өөрөө бороо, нар, тэнгэр болсон СОЛОНГО минь. Сэтгэлийн байгалийг эзэмдэн яваа шидэт дагина чамдаа хүний байгалийг эрхшээх дээдийн увдисыг ерөөе.

1 цаг 51 мин үлдсэн

“10 настай байсан үеэ би сайн санаж байна. Гэрт голд ором хүйтэн. Гудамжнаас найзууд минь дуудах сонсогдоно. Намайг гаргахгүй байгаа ээж рүүгээ би уурлаж орилж байсан. Ээж минь дув дуугай, миний энэ галзуурлыг залгин өнгөрөөгөөд, хичээлээ л хий гэж гуйдаг байсан сан. Гаръя, тэнэе гэж гадаа хашхирч байсан тэр хүүхдүүдээс одоо нэг нь ч амьд байхгүй. Миний амжилтыг үзэж чадаагүй ч намайг энд хүргэж ирсэн ээжийнхээ ачаар би одоо та нартай яриад сууж байна. Даанч бид хэтэрхий мартамхай байх юм даа...”.Аль ПачиноБид бүгдээрээ мартамхай. Бидний хүүхдүүд ч мартамхай байх болно. Өдөр бүр хэдэн зуун удаа тэдний амийг аварч байгаагаа өөрөө ч мэдэхгүйгээр аварч, буй бүхнээ зориулсаар ирснийг, зориулсаар ч байхыг маань тэд мартах болно. Гэвч бид аварсаар л, амиа дэнчин тавин зориулсаар байх болно. ЭЭЖ байна гэдэг бол энэ л юм. “Хүнийг юу хийж чадахаар нь биш, юуг хэзээ ч хийхгүй байхаар нь дүгнэ” гэсэн гүн ухаантны үг бий. Харин энэ үг эх хүнд хамаагүй. Яагаад гэвэл үрийнхээ төлөө хийхгүй зүйл гэж ээж хүнд байдаггүй. ЭЭЖ байхын тухай “Нүцгэн үнэн”-ийг харилцан ярилцсан ертөнцийн сайхан ээжүүддээ баярлалаа.

1 цаг 10 мин үлдсэн

Сэтгэлийн өндөр подкастыг бүрэн эхээр нь хүлээн авч сонсоно уу.

1 цаг 43 мин үлдсэн

Шийдвэрлэх тоглолтын өмнө гоцлол бүжгэн жүжигчдийн пуантанд шилний хагархайнууд хийж байсан түүх дэлхийн бүх театрт бий. Хувцасны өлгүүрийн эмэгтэй тэрийг хийдэггүй. Тайзны алба, хөгжим анги, үзэгчдийн танхим хамаагүй. Зөвхөн адил ашиг сонирхолтой нэг ангийнхан: бусад балетчид л ингэсэн байдаг. Арай амжилтгүйчүүд, юугаар ч юм дутуучууд л хийдэг. Суут зохиолчийн нэр дээрх ховын бичгийг зохиолчдын эвлэлийн хорооны жижүүр, гуанзны зөөгч, эсвэл уншигчид хүргээгүй. Өөр нэг зохиолч, жаахан түүхий нь л бичсэн байдаг. Хүмүүс одоо л ийм болчихсон юм биш ээ. Эртний Грект Олимпийн наадмын өмнө хар тугалган дээр сийлсэн хараал-дефиксионыг нэг тамирчинд нөгөө тамирчин л зориулдаг байсан. Манай эринээс 600 жилийн өмнө шүү! Дэлхийн мисс, фэшн шоу, урлаг спортын шалгаруулалтууд дээр юу болдгийг бид төсөөлөх ч гүй. Бүх юм дууссаны дараах уулын оргил дээрх сүүлийн агшныг л бид хардаг. Харин далайн харанхуй гүнд мөсөн уулын ёроолд авьяас хэцүү, ухаан хатуу, хат гачуу, гоо үзэсгэлэн дутуу-нэг үгээр буян дутуучууд яг тэр урлаг спортоосоо л өөр юуг хийцгээж байдгийг бид мэдэхгүй ээ. Энэ бол хорвоо юм. Атаархал, айдас, муу муухай бүхэн үүддэг дутуугийн тэр ёроолоос оргил хүрэх зам бас яггүй шүү. Гэвч болдог л юм. Пуантаа эсвэл гадсан өсгийтөө сайтар сэгсрээд, хөгжмийн болон бусад зэмсгээ болгоомжтойёо шалгаад, Сальеринуудын сарвайсан цомтой дарсыг амсахгүй байх. Илүү зөөлөн, илүү уран, илүү чадварлагаар илүү сэтгэж, илүү бүр маш илүү хөдөлмөрлөх, илүү тэвчих, илүү сахих... Ингэж чадсан гайхамшигт нэгэн эмэгтэй өнөөдөр Гоодалийн хойморт мориллоо. СЭТГЭЛЭДГЭРЭЛ-ийн сургалтын системийн анхан, дунд шатны сургалтуудын төгсөгч Баянсангийн Ганзул.

2 цаг 34 мин үлдсэн

Миний хүү цэрэгт явахдаа надад нэг хайрцаг хадгалуулсан юм. “Ээж ээ, нууц юм байхгүй ээ, таны надад хийж өгсөн зургийн цомгийг орхиж байгаа юм. Цэрэгт хүмүүс үзээд дэмий байх. Зүгээр л, танд байж байвал санаа амар гээд аваад ирлээ” гээд өгснийг нь би номын сандаа хийгээд мартсан. Харин өнөө өглөө хүүгээ санаад нөгөө хайрцгийг нээлээ.Хэн нэгэнтэй хамт бүтээсэн дурсамж бололтой хос тасалбарууд, хоолны баримт, хүүхдийнх шиг бичигтэй зурваснууд, хүүгийн минь нэрийг хатгамалдсан энгэрийн алчуур.Миний хүүдээ зориулсан дэвтэр хамгийн доор нь байна. Авч явахад авсаархан жижиг мөртлөө зузаан цаастай дэвтэр гээд л хайсаар явж их дэлгүүрээс олоод учиргүй баярлаж байж билээ. Дээр үеийнх шиг зургаа цавуудаж наагаад энд тэнд нь юм бичиж, зураг зурж, элдэв наалт гоёлоор чимсээр “Ээжийн эрхэм хүүгийн зурган нандин намтар”-ыг хэдэн сар бүтээсэн сэн. 9-р ангидаа өөр хотод сурахаар явахад нь анх бэлэглээд, дараа нь зураг дурсгал нэмээд явдаг болсон нь энэ.Ямар азаар би гурван хүүхдэдээ ийм цомог өгье гэж шийдэв ээ, яаж тэр санаагаа бас гүйцээв ээ гэж өөртөө хязгааргүй баярладаг юм. Цомгоо буцааж хийх гэтэл хайрцагны ёроолд дөрвөлжин шугамтай дэвтрийн нугалсан цаас байна.“Би ээж шигээ охинтой гэрлэнэ. Тэгээд түүнийгээ аав шигээ хайрлана” гээд миний муу хүү сарайлган бичсэн байсан. Муухай гэж миний голдог байсан тэр бичгийн хэлбэр ертөнцийн хамгийн сайхан уран бичлэгээр зүрхэн дээр минь угалзран, харамсаж гэмшиж, халаглан уулгалсан амьдралын минь он жилүүд очирын бороо болон нүднээс минь асгарсан.Энэ бол шинэ жилийн минь эхний ёслолын буудлага байлаа.2026 оны 1 сарын 1-нд сэтгэлийн их үйлсээ эхлүүлэх гоодальчууд маань бүр 2027 оныхоо шавыг ч үүгээрээ бас тавиг!ГЭРЭЛТ СҮҮДЭР®, Миний хүүхэд хэцүү лекц©

Охины 16 насны төрсөн өдрийн бэлгийг бас шинэ жилийнхтэй хамтатгаад далайн аялалд явсан юм. Нэг өдөр автобусаар нэлээн хол явж усан парк орох болов. Хоёулаа инээлдэж аальгүйтээд л явж байснаа нэг цүнхээ орхисноо гэнэт саналаа даа. Охин авахаар буцан гүйж, би автобусны буудал руу явав. Автобус ирлээ, охин байдаггүй. Би жолоочид нь түр хүлээгээч гэж хэлээд нэмэргүй, хөдлөөд явчихав. Охин амьсгаадсаар ирж, бид хоёр ахиад бүтэн цаг нэг кафед суусан юм.-Яагаад удав аа, миний охин?-Ээж ээ, өрөөний үүдэнд нэг том цох дээшээ харчихсан хэвтэж байхлаар нь эргүүлээд тавьсан. Тэгсэн чинь явж чадахгүй, ахиад л дээшээ харчихсан. Ингээд орхичихвол үйлчлэгч ирээд соруулчихна, эсвэл хүн харахгүй гишгээд алчихна гэж бодоод гэр лүүгээ орж цаас аваад нөгөөхөө гаргаж модны доор тавилаашдээ.Миний дуртай шингэн шоколад асгасан цөцгийтэй бөмбөлгөн зайрмагаар жаргангаа бид хоёр Оппенхеймер оскар авах ёсгүй байсан, Милгрэмийн тогоор цохиулдаг туршилтанд хэрэв бид орсон бол яах байсан, “Бөгтөр уул”-ын дараа ижил хүйстнүүдийг адлан гадуурхах явдал эрс цөөрсөн талаар ярилцав.Анх “Киви” хүүхэлдэйн киног үзчихээд учиргүй хямарч, яагаад ингээд гуниглаад байгаагаа хэлэх гээд чадахгүй эхэр татан уйлж байхдаа дөрөвхөн настай байсан охин минь. Ах нь бас хэлд нэг муухан орсон үедээ “Том Жерри хоёр”-ыг үзээд уйлаад байдаг байж билээ.-Яав ээжийн хүү? гэхлээр-Томыг битий, тэх үү? гээд л байдаг сан.Бага хүү минь цэрэгт хахир өвлийг дажгүй давсан мөртлөө зунжин намаржин ярих бүртээ л хоолой нь зангираад байдаг байсан. Халагдаад ирснийх нь дараа асуутал “Заставын морьд гэж өрөвдмөөр амьтад байдаг. Нурууг нь авчихсан. Зуны сүүлээр тэр шархан дээр нь ялаа батгана шаваад хөөрхий амьтад зовоод байхад л уналга ачилганд явуулаад байхыг харж чадахгүй, тэгээд даргын тушаалыг дагахгүй байж болохгүй, өөрөө ачааг нь үүрээд морио хөтлөөд явган явдаг байсан…” гэж билээ.Өр зөөлөн байна гэдэг бол хамгийн тод гэрэл юм.Охин бид хоёрын хоцорсон автобус осолд орсон байсан.Тэр цох биднийг аварсан.Үгүй ээ, тэр цохыг орхиж түвдээгүй сэтгэл аварсан юм байна.Өөртөө аврал болоорой.ГЭРЭЛТ СҮҮДЭР® чиний сэтгэлийн арал!Гэрээ гийгүүлье цомог©

Хүүхэдтэй болсноосоо хойш жил бүр гацуураа засахдаа шинэ дурсамж бүтээх сэн гэж би хичээдэг байв. “Би л уран сэтгэмжтэй болохоороо, би л чухам урлагийн хүн учраасаа…” гээд л боддог байж билээ. Гэтэл ээж минь хамт байгаа мөч бүртээ дээдийн сайхан дурсамжийг бүтээж үлгэрлэдэг хүн байсан юм байна лээ.Өглөө сэрэхэд, өдөр хичээлээсээ ирэхэд, баяраар, төрсөн өдрөөр, эгэл жирийн өдрүүдээр хаа л бол хаа, зурвас бичээд орхисныг нь нээх бүртээ зуны ойд бутан доороос гүзээлзгэнэ, бөөрөлзгөнө олох мэт хязгааргүй их баярладаг байж билээ.Зайрмаган хэлбэртэй бор цаасан уутан чимэглэлд бид жил бүр хүслээ, талархлаа бичээд хийдэг байлаа. Хүслийн самбар л гэсэн үг. Тэгээд дараа жил нь гацуураа дэлгэхдээ тэднийгээ гаргаж уншаад, яахаараа бүр яг ингэж биелдгийг нь гайхан баясан баярладаг юм.Охин минь багадаа “Ориг Air Jordan-тай болмоор байна” гэж бичсэн юм байж. “Хоёр агаа минь зун ажил хийж олсон мөнгөө нийлүүлээд интоортой эйржордан авч өгсөнд баярлалаа” гээд том том үсгээр сарвайтал бичсэн бага ангийн хүүхдийн захиа. “Биднийг эрүүл өсгөсөн юм байна гэдгийг сая л ойлголоо, ээж ээ” гэсэн ахлах ангийн хүүгийн бичиг. “Аав аа, ээж бид хоёрт таны авч өгсөн чихэртэй хос бөгжиндөө дуртай” гэсэн охины чатны гэрэл зураг. “Хилийн баганын дэргэд зогсож байхад чиний дотор төрж байгаа тэр мэдрэмж хамгийн үнэ цэнтэй шүү” гэж хойд хилийн заставт цэргийн алба хаагаад ирсэн ах нь монгол улсын хамгийн зүүн урд цэгийг манаж буй дүүдээ бичсэн захидал. “Би та нартайгаа маш их ярилцаж байх болноо” гэсэн нөхрийн зурвас. “Агаа намайг Playtime дээр задгай юм өмсөж болохгүй гэсэн”. “Ээж ээ, та дүүг буруу ойлгоод байна”. “Бүгдээрээ аавыгаа яаж баярлуулах вэ?”. “Өвөөгийн хамгийн дуртай юм нь”...Сэтгэл сэтгэлээ өвтгөхгүй байх нь өв хөрөнгө юм.Нэг нэгнийхээ эмзэг газрыг нийлэн хамгаалж байх нь гал голомт юм. Бие биедээ үлдээсэн энэ л нандин дурсамжууд бол гэрийн даллагын уут юм. Цусан ах дүүсийн биесдээ сонсгодог үг бол ирээдүйн бошго юм. Үр хүүхдэдээ ээж аавын үзүүлдэг зүйлс бол ханийн тэнгэрийн дуудлага юм.Нэг нь нэгнийхээ дотор үүсэн бүрэлдсэн, адил гентэй, адил бүтэцтэй, нэг гэрт, нэг өрөөнд, нэг оронд хамт амьдардаг хүмүүсийн нөлөөллөөс илүү хүч гэж үгүй.Үр хүүхдийнхээ хувь заяаг хичнээн мэргэн түргэн, нэртэй чадалтай ч гэсэн санаа муутай, явдал султай хүний муухай түүхий амаар тамгалуулах хэрэггүй.Энэ мөчөөс эхлээд үйлээ үнэн байлга. Ирээдүйн чинь код учраас. Амаа ариун байлга. Хэлсэн бүхэн чинь шившлэг гэхээр.Сэтгэлээ бүр ч чандлан чагна. Бодол бүр чинь ерөөл эсвэл түлхүүр болохоор. ГЭРЭЛТ СҮҮДЭР® чиний гоо даль!Хайр байдаг уу? лекц©

Шинэ жилийн өмнөхөн манайх нүүх болов. Хуучин угаалгын машинаа “Ирээд авах нь аваарай” гээд зар тавьсан байсан юм. Нэг их цангинасан дуутай залуухан бүсгүй бололтой залгаж байна, авна шүү, битгий хүнд өгөөрэй, цагийн дараа очноо л гэлээ. Бараг хоёр цагийн дараа хаалга цохитол 12, 13 орчим насны хүү, хэд дүү болтой охинтой зогсож байна.Хүүе, та хоёр хоёулхнаа яваа юм уу гэвэл, тийм ээ л гэж байна. Яаж авч явах юм бэ гэсэн чинь “Өө, зүгээр ээ, аниа, автобусаар явчихна. Хүмүүс өргөөд өгчихнөө” л гэж байна. Эвий дээ, хүний нялх үрс. Миний хоёр хүү бага ангидаа бараг хагас цаг алхаад сургууль руугаа явдаг байсан юм.Бүүр сүүлд тэр үеэ дурсаж байснаа “Их хүйтэн орой замдаа нэг түцэнд орж зогсоод дулаацдаг байсан, худалдагч эгч халуун уух юм, жаахан идэх юм өгдөг байсан, найзууд болсон” гэж билээ. Тэгээд хожим хүүтэйгээ хайсан чинь нүүчихсэн байсан сан. Түүний үйлс бүхэн бүтээсэй гэж залбирдаг, тэгсэн энэ хоёр тэр эмэгтэйн хүүхдүүд байж ч болно гэсэн шүү юм бодоод ээжийнх нь нэрийг асуулаа даа.Тээр нэгэн өвөл дөнгөж сар хүрч буй охиноо төрөхийн хүүхдийн эмчид үзүүлчихээд гарах гэж явтал таньдаг эмэгтэйчүүдийн эмч маань таараад “Нэг хүн хүргээд өгөөч, сая үр хөндүүлсэн юм, ганцаараа явж чадахааргүй байна” гэж билээ. Гэтэл миний маш сайн таньдаг хүн гарч ирсэн. Цонхийсон царай нь намайг хараад бүр цусгүй цагаан болсон. Хүргэж өгсөөн...Манай тэнхимээс гарсан хосын хурим гээд ангиараа цуглаад очих гэж явснаа гэнэт болиод эрт харьсан шинэ жилийн үдэш. Өрөөгөө түлхүүрдээд ороход миний орноос, миний найз залуугийн цаанаас энэ цагаан царай яг ингээд сүнс шиг над руу эргэн харж билээ. Салют шиг л цацарч байсан оюутны байрнаасаа би гараад ганцаар алхсаар нэг л мэдэхэд голын модон гүүрэн дээр ирсэн байсан.“Би тэр хоёрт хэзээ ч муу санахгүй, занахгүй. Миний энэ цээжийг ураад байгаа өвдөлтийг л аваад яваач, гүн хар усан минь. Хэрэв эргэн учирвал би тэдэнд, тэдний үр хүүхдүүдэд ч туслах болно” гээд л шивнээд л уйлаад байснаа санадаг. Голын устай хамтдаа урссан нулимс мэт он жилүүд араас нь бас мяралзсаан. Тэр эмэгтэй бараг л цорын ганц гэмээр содон нэртэй юм...Өнөөх хүү тэр нэрийг хэлсэн.Би өрөө рүүгээ яаран ороод хүмүүнлэгийн төвд өгнө гэж бэлдсэн байсан дугтуйг шүүрч аваад хүүгийн гарт бариулаад “Ээжийгээ хайрлаж байгаарай. Чандмань эрдэнэ шиг ийм сайхан хүүхдүүдтэй хойно алзахгүй ээ” гэж хэлсэн. Тэгээд тэднийг таксинд суулгаж өгөөд тээр жилийнх шигээ ганцаар жаал алхсан даа. Би москва орчмын голд амласнаа биелүүлсэн. Тэр гол миний үгийг сонсоод шаналлыг минь нулимсаар урсган авч одсон гэдэгт би итгэдэг.“Миний сургалтанд суусан хүн бүрийн сэтгэлийг би төгс эдгэрэлд хүргэнэ” гэж өдөр бүр өргөдөг андгайгаа биелүүлсээр яваа.Замын хүзүү урт гэдэг.Чи холоо явсан байна аа, ирэх жилийн өдийд.ГЭРЭЛТ СҮҮДЭР® өөртөө очих чиний зам!Олзны дээд лекц©

Ухаантай, урлагтай, царайлаг гуалиг найз минь нэг хөөрхөн мэнгэтэй найруулагчид дурлаж орхисон юм. Нөгөөх нь ч бас дурласан гэсэн. Шөнө дунд гэнэт цэцгийн баглаатай ирээд, үд дунд хүртэл аз жаргал үйлдвэрлэж байгаад алга болдог байв. Хэзээ ч хамтын амьдрал, дундын сэтгэлийг ярихгүй. Найз минь санаа алдан “урлагийн хүн шүү дээ” л гэдэг сэн. Нэг хямралаас нөгөө рүү, уултаас шарталт, урлагаас гутрал руу нүүсээр хэдэн жил болсон. Тэгээд сүүлдээ залгахаа ч байсан, энэ нь салалт байсныг тэр даруйдаа ухаараагүй ээ, найз минь.Нэлээн сүүлд холын хамаатан бүсгүй маань миний амьд лекцэнд ирснээр эргэн дотноссон юм. Гайхалтай сайхан хүнтэй сүй тавьсан гээд мөрөөдлийн бөгжтэй хуруугаа илбэн ичингүйрсэн. Ажлаасаа ирэхэд нь оройн хоол, охинд нь өглөөний хоол, дараа нь цэцэрлэг, тараад цэцэрлэгт хүрээлэн…Ямар дуунд дуртайг нь, яагаад дуртайг нь мэднэ.“Тэгээд нээх хөөрхөн мэнгэтэй” гэнгүүт би зогтусаад юу хийдгийг нь сонирхсон юм. Нэртэй найруулагч, урлагийн хүн.“Хүн хэзээ ч өөрчлөгддөггүй” гэх мэргэжлийн онолоо хаашаа хийхээ мэдэхгүй хэсэг суусөөн би. Энэ түүхийг психоанализ бас бус -измүүдээр блендэрдсэн. Хосын далд ухамсар, хагарал, тоглоом, жүжиглэл, юнгийн дарь эх, цаашлаад янхны ч архетипээр задалсан.Сэтгэл судлалд олон сайхан үзэл онол бий. Гэвч тэд бүгдээрээ “Хэрэв харилцаанд чиний зарим зүйл ургахгүй байгаа бол хэрэггүй ээ, харилцааг зүгээр л дуусга” гэсэн санаан дээр нэгддэг.Мэдээж хөндүүр боловч найдваргүй төсөлд нэмэлт зардал гаргаагүй дээрээ эртхэн зогссон нь дээр байдаг.Заримдаа зарим хүний үйлдэл тэр зөвхөн нарцисс, аутист, гэмтэлтэн эсвэл тэнэгхэн гэдгээс нь хамаардаггүй. Зүгээр л, бид тэдэнд түй май ч сонирхолгүй байдаг. Яг бидний ямраас болж байгаа ч юм биш, зүгээр л тэд бидний дотор дүрүүд хоорондоо таталцдаггүй.Бодолдоо автсан хүн замын хажуугийн багваахайн дээгүүр гишгэлэн өнгөрөхдөө багваахайны мэдрэмжийг авч хэлэлцдэггүй. Хэсэг зуур түүнтэй хамт үлдсэн ч гэсэн. Харин багваахайд энэ нь ямар тарчилгаа байхыг хэлээд юү гэх вэ. “Ахиад жаахан тэсчихвэл тэр намайг үнэлнэ, би хашхирна, намайг сонсоно, би тайлбарлана, тэр ойлгоно…” дэндүү танил байгаа биз.Үгүй ээ. Магадгүй өөр хэн нэгэн тайлбарлаж өгөх байх.Магадгүй өөр нэгнийг олж харах байх.Харин та хоёрын харилцаа урлагийн өөр жанрын, аз жаргалтай төгсөөгүй өөр түүхийн олон боть болохоос нь өмнө больж үз. Өөр нэгэн чамтай өөрөөр нээгдэх боломжийг өг.Чиний доторх гэрэлтэй таталцах өөр гэрлийг л олж хар.ГЭРЭЛТ СҮҮДЭР®, Хайр үгүй...

-Өө, би нөгөө хэн гуайн охинтой таарлаа. Санаж байна уу, манайхтай хамт зусдаг байсан?-Санадаггүй ээ, ээж гэж би хариулав.-Яагаав, чамтай чацуу. Ёстой сүрхий тэрсхэн охид байсан даа.Тэгэхэд л би танил үнэр сэнхийхийг мэдэрсэн. Ээжийн найзуудын, танилуудын, оддын охид ингэж үнэртдэг.Над шиг биш.Өөрсдөө бүхнийг босгосон, амжилттай гэрлэсэн, бас өөрсөд шигээ мундаг олон хүүхдийг төрүүлж хүмүүжүүлж байгаа. Харвард Оксфорд төгссөн дээдчүүлтэй дээдсийн хүрээлэнд дэлхийн бүх хэлээр ярьж, урлагийн бүтээл цуглуулж, хандивлаж, ивээн тэтгэж, өөрөө ч урлаг болсоор байгаа.Ээжтэй харилцах 30 жилийн туршлагатай би цайлганаар толгой дохиж, хамтран шогширч, ахиад 20 минут энэ эрчээрээ давхилаа. Ер нь яриа бол тэдний тухай ч юм биш гэдгийг яасан ч “ойлгохгүй” байгаа намайг ээж тэсэлгүй буландаж,-Ажил сургууль, нөхөр сүүдэр сольж хольсон биш гэв.Одоо л хяналтаа алдвал үг сөрж, үүл нүүнэ. Харилцан буудалцана, ээжийн нулимс, катарсисаар оргилдоо хүрч, чи дараа нь гуньж гутарч, уучлал эрэн мөлхөж, мэдээж ээж энэрэн өршөөх… өнөө зургаар л дахин тойрно.Даанч би завгүй байлаа. Шууд л уламжлалт бүх шатуудыг алгасаад,-За ээж минь, би тандаа хайртай. Та минь байгаагүй бол би чинь бүр яах ч байсан юм. Надад байгаа бүх юм аав та хоёрын минь гавъяа. Би та нартаа хайртай, хэн гуайн охидоор ч бахархаж байна гэлээ.Хөөрхий ээж минь манипуляц, маргаангүйгээр энэ үгсийг хүлээж авч чаддаггүй юм. Эхлээд өөртөө болон бусдад кортизолын нүх ухаж унагаад, эцэст нь бүгдээрээ тэндээс эвлэрлийн окситоциноор жигүүрлэн гарахаас өөр жаргал мэддэггүй юм.Харин би мэднэ.Ээжийн минь дотор эвдэрхий нэг хүүхэд байдгийг. Тэр хүүхэд миний дотор үүрээ засаад тухалсан байсныг нь би гаргаж гэрт нь хүргэж өгөөд хаалгаа түгжчихсэн, цагаан хоолойг нь унтраачихсан. Ээж нэгэнт чадахгүй учраас би өөртөө халамжит эх, хана гүүр, хөнжил, хөгжил, дэлхий болсон. Энэ миний шийдэл биш учраас бусдын тоглоомын урилгыг авахаа больсон. Зөвхөн өөрийнхөө шийдсэн зүйлийг л хийдэг болсон.Хоёр жил дараалан ГЭРЭЛТ СҮҮДЭР®-т майлсны ач. Багшид түүхээ өгөөд хөгжилтэй болгоод өгөөч гэсэн юм, баярлалаа.Намайг гэмтэл, хагарал, бүтэлгүйтэл, хувь заяанаас ч том болгосон агуу хөтөлбөртөө бас дахин баярлалаа. \оролцогчийн сэтгэгдлээс\Манипуляторын орон дотор лекц©